Μεθώνη... Ένα πρωινό του Ιουλίου 2010
Καλοκαίρι 2010 στο αποκορύφωμα του. Οδεύουμε προς το τέλος Ιουλίου.
Λίγο πριν το σχολασμα στη δουλειά ο κύριος Βασίλης, ο Διευθυντής μας (εξαιρετικός άνθρωπος,θα μιλήσουμε για αυτόν κάποια άλλη στιγμή) μας ενημερώνει ότι το Κατάστημα Μεθώνης χρειάζεται άτομο για απόσπαση για μια ημέρα. Όχι ότι είχε την τρομερή δουλειά και ήθελε ενίσχυση αλλά η επίσκεψη τεχνικού σε off site atm στη Φοινικούντα και η απαιτούμενη παρουσία εκεί 2 υπαλλήλων δημιουργούσε ένα κενό που έπρεπε να καλυφθεί. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν πήγε άτομο από τα πολύ κοντινότερα κατά σειρά Καταστήματα της Πύλου, της Χώρας ή των Γαργαλιάνων και κατέληξαν σε εμάς, στα Φιλιατρά... Τέλος πάντων για κάποιο λόγο πάντα εμείς καλύπταμρ τους γύρω και ας ήμασταν τρεις κι ο κούκος...
Μου προτείνει λοιπόν ο κυρ Βασίλης αν θέλω να πάω για μια μέρα στη Μεθώνη. Αν και συνήθως τέτοιου είδους αλλαγές τις βαριέμαι, δέχτηκα.
Αφού έγιναν οι τυπικες διαδικασίες, ενημέρωση ΔΑΔ κλπ ο Διευθυντής με ενημερώνει ότι λόγω χιλιομετρικής απόστασης δικαιούμαι και διανυκτέρευση. "Αν πας απο σημερα θα πας στον ....(ούτε θυμάμαι όνομα)..., θα του πεις ότι σε στέλνει ο Βασίλης ο Γεωπόνος και θα σε φροντίσει!" Από την άλλη βαριόμουν να πάω από βραδις, είχε και μια συναυλία του Αλκίνοου στην Κυπαρισσία το βράδυ που σκεφτόμουν να πάω και αποφάσισα να πάω αυθημερόν.
Τη διαδρομή Μεθώνη-Φιλιατρα την είχα κάνει μέχρι τότε μια φορά επιστρέφοντας από Καλαμάτα κι εκείνο μεσώ Χώρας (ας οψεται το gps και οι ταμπέλες στου Ρωμανού) οπότε δεν είχα προσωπική άποψη για το χρόνο της διαδρομής.... Η αγαπημένη συνάδελφος Χρυσούλα με διαβεβαίωνε ότι μια ώρα τουλάχιστον τη θέλω...
Αποφάσισα λοιπόν να σηκωθώ πρωί πρωί, να ξεκινήσω κατά τις 6 οπότε θα ήμουν εγκαίρως στη δουλειά μου...
Σηκώνομαι λοιπόν, ετοιμάζομαι στα γρήγορα και στις 6 είμαι ήδη στο δρόμο. Τελικά η διαδρομή ήταν πολύ πιο σύντομη, στο δρόμο μου δε συνάντησα καθόλου κίνηση με αποτέλεσμα σε περίπου 30 λεπτά να είμαι στην όμορφη ο κωμόπολη της νοτιοδυτικής Μεσσηνίας.
Τι να κάνω τέτοια ώρα που έφτασα;;; Πάω σε ένα φουρνο να πάρω κάτι να φάω και κάθομαι σε ένα παραδοσιακό (πιο παραδοσιακό δε γίνεται) .καφενείο να πιω έναν καφέ να περάσει και η ώρα.
Ποτέ δε θα ξεχάσω το βλέμμα των παππούδων στο καφενείο. Τύφλα να' χει το πιο σύγχρονο ακτινολογικο εργαστήριο...
Τέλος πάντων περνάει η ώρα πάει 7:20 και λέω να πάω προς το Κατάστημα για δουλειά.
Κάθομαι απέναντι σε ένα πεζουλακι και περιμένω τους συναδέλφους. Η ώρα περνακαινκανενας δε φαίνεται. Κατά τις 7:40 εμφανίζεται μια κυρία που τελικά καταλήγει στην Εθνική. Τελικά 7:45 εμφανίζονται η Διευθύντρια και ένας ακόμη συνάδελφος. Η Κυρία Αντωνία έμελε με είναι η μελλοντική μας διευθύντρια στα Φιλιατρά. Εξαιρετική τόσο ως συνάδελφος όσο και ως άνθρωπος.
Αφού ανοίγουμε, κάνουμε μια διαδρομή προς Φοινικούντα και στη συνέχεια εξυπηρετούμε τους λιγοστούς πελάτες.
Εμφανίζεται κάποια στιγμή ένας τύπος, από αυτούς στα τουριστικά μέρη που αποπνέουν μια ναϊντιλα, που αφού μας εξηγεί ότι με το σκάφος του κάνει βόλτα τους τουρίστες στα τοπικά νησάκια Σαπιέντζα κλπ, μας κάνει μάθημα για τις ονομασίες των ανέμων (σοροκος, πουνεντες και κάτι τέτοια) και καταλήγει στην μεγάλη έκπληξη!!!! Αναλύει το "Φυσά αεράκι" του Ξυλούρη και με ντοκουμέντα (Φύσα αεράκι φύσα με
μη χαμηλώνεις ίσαμε
να δω γαλάζια εκκλησιά
Τσιρίγο και Μονεμβασιά) τεκμηριώνει ότι ο τραγουδιστής νοητά βρίσκεται ανοιχτά της στη διαδρομή από Βενετία προς Κρήτη!!!!
Ρίγη συγκίνησης μπροστά στην ιστορική αποκάλυψη!!!
Ας ακούσουμε λοιπόν το κατά τα άλλα όμορφο και αγαπημένο τραγούδι...
https://youtu.be/ypEOvhN8p2s
Καλώς ήρθατε στο ψηφιακό μας ταξίδι
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου